Blog

Blog #1

Ik hoor veelal over scouting, oh daar gaan die kids naar toe die niet zo goed functioneren toch?
Eh nee. Scouting is geen hangplek voor kinderen die niet goed functioneren. Sterker nog, bij St Christoffel functioneert elk individu op zijn/haar eigen manier! Of je nou een gouden randje hebt gekregen vanuit een diagnose zoals ADHD, ADD, PDD NOS etc, of je bent een kind die niet in een zogenaamd hokje is geplaatst, iedereen is welkom en iedereen kan volledig zichzelf zijn. We geven geen stempel aan een kind maar laten ze spelenderwijs de wereld om zich heen ontdekken.

Elke vrijdag draai ik opkomst bij St Christoffel en elke vrijdag voelt het weer als thuis komen. De blokhut is een warm welkom, leiding en kinderen voelen als familie. We zijn één team met één doel. Uitdagende en afwisselende activiteiten aanbieden en hierbij elk kind in zijn/haar eigen kracht zetten.

Wat is er leuker dan zelf ontdekken waar je goed in bent?!

Kinderen leren al erg jong binnen bepaalde kaders te blijven om gestructureerd in hun ontwikkeling te staan, richting de wereld van volwassen zijn.

Zoals je vast wel herkent, is geen enkel kind gelijk en heeft iedereen een eigen manier van denken en handelen. Bij maakt dat geen verschil. We zijn binnen elke speltak een team en zorgen er met leiding en kinderen voor, dat elk individu op eigen wijze zich kan ontwikkelen. Ja. Ik geef toe, dat vergt soms wat energie om de neuzen dezelfde kant op te krijgen. Maar wat we willen voorkomen is, kaders gebruiken.

Ik ben er heilig van overtuigd dat op sommige vlakken kaders nodig zijn om structuur in te bouwen richting een goede ontwikkeling. Maar dat buiten die kaders ontdek je juist talent kunt ontdekken waarvan je vaak niet eens weet dat je die hebt. En je krijgt je de kans je eigen unieke talent te ontdekken binnen St Christoffel!

In een veilige, sociale, gezellige en uitdagende omgeving leren de kinderen wie ze zelf zijn, wie de anderen zijn en hoe ze ondanks soms grote verschillen samen kunnen werken.

Dit, onder begeleiding van vrijwilligers die een groot hart hebben voor kinderen. Die elke week weer tijd vrij maken om zich in te zetten voor nieuwe ontdekkingen. Leiding die gepassioneerd en ervaren zijn. En leiding die hun weekenden opofferen om een training te volgen, zodat er gecertificeerde mensen staan die weten wat ze doen.

Als je mij vraagt naar het waarom? Ik wil me inzetten in het belang van elk kind. Ik wil dat elk kind zijn/haar kracht ziet en geloofd in zichzelf. Mijn doel is om elke week weer een vleugje zelfvertrouwen mee naar huis te geven. Want elk kind verdiend een podium waarop ze zichzelf kunnen plaatsen en elk kind verdiend een veilige omgeving waarin ze volledig zichzelf kunnen en durven zijn! En dat, mag ik elke week weer doen uit bij St Christoffel!

Blog #2

Oprechte aandacht voor een kind .

In de omgang met veel verschillende kinderen is het erg belangrijk bewust te zijn van mijn eigen gedrag. Ik kies er dan ook voor om elke opkomst dezelfde aanpak te hanteren.

Zodra ik binnen kom is het al een drukte van jewelste in de gang. Kinderen staan te wachten met hun ouders en kijken op zodra ik binnenkom. Ik snuif de drukte in me op en heb er zin aan.

Niet alleen ik heb een drukke week gehad maar ook de kinderen hebben afgelopen week weer aan soms hoge verwachtingen moeten voldoen van school en misschien andere activiteiten.

Vanavond is het tijd voor ontlading die we samen met uitdagende activiteiten realiseren.
Vorige week bijvoorbeeld met levend mijnenveld. Prachtig om te zien hoe de kinderen het teamgevoel invullen en vol sensatie elk teamlid helpen om niet op die mijn te stappen!

Ondanks de brandoefening die de kinderen onderbrak in hun fanatieke spel, wisten ze bij terugkomst direct de teamspirit weer op te pakken en ervoor te zorgen dat geen enkel teamlid af ging door een mijn in het veld.
Maar goed ik dwaal af want ik ben nog maar net binnen.

Ik hoor het gegroet van medeleiding en zie vanuit mijn ooghoeken dat de keuken bezet is om nog even gezellig een bak koffie te drinken gezamenlijk. De familie is weer bijeen.
Mijn eerste aandacht is die voor het kind. Ik aai even over het hoofd en zeg; Hey! Fijn dat je er weer bent! Het ene kind reageert daar enthousiast op; Jaaa! Wat gaan we doen?! Het andere kind wat onwennig naar de voeten kijkend.

Elk signaal die ik krijg maakt me er bewust van dat mijn gedrag bepalend is voor de sociale veiligheid van elk kind. Ik ben verantwoordelijk voor het kind van een ander en dat maakt me alert. Niet dat ik mijn eigen spontaniteit verlies maar ik merk wel dat ik elke week weer observeer en reageer.

Observeren of er situaties ontstaan waar een kind zich niet prettig bij voelt, welke reacties hierop worden gegeven en welke emoties hier bij komen kijken.

Reageren vanuit zorg en behulpzaamheid. Niet omdat ik een oordeel wil vellen over de manier waarop er met elkaar wordt omgegaan. Maar vanuit begeleiding om elke week een deken van veiligheid om ze heen te kunnen slaan. Want we zijn allemaal gelijk maar toch ook zo verschillend.
Bij St. Christoffel is dat elke week weer aanwezig door de passie van de leiding, oprechte aandacht voor het kind te bezitten.

 

Blog #3

 

Het is vandaag vrijdag 1 december, onze sherrows hebben geregeld dat ze samen met de sherrows van de scouting st patrickjeanne d’arc een opkomst kunnen draaien. De eerste opkomst hebben ze samen gedraaid bij onze eigen blokhut. Het was een geslaagde avond (al dus Darren) die avond hebben de sherrows kennis gemaakt met elkaar door middel van 4 onderdelen: een namen rondje, het handtekeningen spel, kranten mep, touwtrekken en natuurlijk gezellig met elkaar wat drinken.